उसैले भाइ भन्दा खेरी !!!

मेरो बाल्याकालमा घटेको घटनालाई अहिले सम्झँदा हाँसो लाग्यो र त्यसलाई नै रमाइलो पारामा २ शब्द कोरेको मात्र हुँ।

जवाफ केही फर्काएनन् उनले
मैले हाइ ! भन्दा खेरी
मरे तुल्य हुँदो रहेछ जीवन
जसलाई मन पराउँथे, उसैले ' भाइ ' भन्दा खेरी !!

 

मन भित्र सजाएर राखेको थिए तिमिलाइ,
बाहिर मुखले भन्न न सकेको मात्र हो !
मेरो माया देखाउने कोसिस धेरै चोटि गरे,
तर तिम्रो भित्री मनले न देखेको मात्र हो !!

जीवनमा कति पिडा हुँदो रहेछ था पाए,
उसलाई माया दिँदा उसैले ' नाई ' भन्दा खेरी !
मरे तुल्य हुँदो रहेछ जीवन
जसलाई मन पराउँथे, उसैले ' भाइ ' भन्दा खेरी !!

जहाँ जान्छौ, जहाँ बस्छौ रमाउनु यसै गरी,
म अभागी चाही तिमीलाई सम्झि रहन्छु सधैं भरी,
सम्झना त आइ रहन्छ होला तिमीले छोडेर गएपनि !
माया म गरि रहन्छु, तिमी जति टाढा भए पनि !!

सारै गाह्रो हुँदो रहेछ,
आखा भरी आँसु बोकी तिमीलाई ' बाइ ' भन्दा खेरी
मरे तुल्य हुँदो रहेछ जीवन
जसलाई मन पराउँथे, उसैले ' भाइ ' भन्दा खेरी !!

जवाफ केही फर्काएनन् उनले
मैले हाइ ! भन्दा खेरी
मरे तुल्य हुँदो रहेछ जीवन
जसलाई मन पराउँथे, उसैले ' भाइ ' भन्दा खेरी !!

 

लेखक
लक्ष्मण गुरुङ
पोखरा नेपाल

धन्यवाद !

Posted in: कविता मुक्तक,मेरो आफ्नै